Onlangs zat ik op de wc en overdacht mijn leven (tsja, je moet daar toch wat doen?). Ik zette de desillusies op een rijtje waar ik als kind mee geconfronteerd was. Diverse familieleden hadden me als lief, naief en onschuldig kleintje dingen wijsgemaakt waarbij ik heilig overtuigd was dat het waar was. Totdat mij -jaaaaren later- verteld werd dat dat 'een grapje' was.

Wat ik dan allemaal geloofd heb (wat later door familie enigszins grinnikend van tafel werd geveegd)? Denk bijvoorbeeld aan de keer dat Opa vertelde dat hij soms in de (weliswaar hele grote) vrieskist sliep. Nu kon ik me als kind prima indenken dat het met warme dagen best lekker koel is in zo'n kist. Dus waarom dan twijfelen aan dat verhaal? Ik bedoel, ik ben ook jarenlang ervan overtuigd van geweest dat ik op een bruiloft was geweest van de koningin. Alleen maar omdat die vrouw een jurk en een hoed droeg.

Mijn andere opa vertelde me, nadat mijn zus ziek naar huis werd gebracht doordat ze geelzucht had, dat je ook groenzucht kon krijgen. Ik geloof dat ik jaren later best voor joker stond toen ik vol overtuiging begon over deze variant op de geelzucht.

Maar de grootste desillusie was er toen mijn moeder me vertelde dat Sinterklaas niet bestond. En dan niet direct dat moment, maar wel bij de Sinterklaasbingo in een clubhuis. Even ter geleide, ik kan er niet zo goed tegen om mee te doen aan een Bingo (of ander spel) en dan niks te winnen. Dus toen ik niks won bij de Sinterklaasbingo - in de tijd dat je wist dat Sinterklaas niet bestond, maar stiekem nog hoopte van wel - moet ik zo'n bedroefd smoeltje gehad hebben, dat mijn moeder besloot me op te vrolijken. Dus schreef ze snel een gedichtje op een grote envelop, stopte er een cadeautje in en deed die stiekem door de brievenbus.
En ik was er zó blij mee. Ze hadden toch nog aan me gedacht! Geen moment vroeg ik me af hoe die cadeautje onze brievenbus gehaald had. Als vanzelfsprekend had ik aangenomen dat Sinterklaas (of een piet) dat geregeld had.

Groot was toen ook de teleurstelling toen mijn moeder me -nog niet eens zo lang geleden- vertelde dat zij dat gedaan had. Daar ging mijn laatste excuus om nog in Sinterklaas te geloven.

Al is het natuurlijk wel weer lief bedacht van haar.