Eindelijk. Vandaag heb ik weer één van de 'Dingen die ik altijd nog eens wil doen' kunnen afstrepen:

Ik ben uit de trein gesprongen!

Alleen verwacht geen heldhaftig verhaal met daarbij dramatische kidnappingen, veel bloed en heldhaftig geschreeuw. Zulke dingen gebeuren alleen in mijn toch al wilde fantasie. Eigenlijk stelde het niet eens zoveel voor. De trein was niet ver genoeg langs het perron doorgereden. Aangezien is altijd tracht om bij die trein zover mogelijk achterin een trein te gaan zitten, had ik het geluk dat er voor mijn deur geen perron meer was. Dus moest ik springen. Of  naar een andere deur lopen, maar dat is natuurlijk geen optie.

En nu kan ik dus opscheppen uit een trein gesprongen te zijn. Ik vond het alleen wel slap van die oude man dat hij wel de volgende deur nam.

Archieffoto. Bij bovenstaande foto had ik de pech dat de conducteur het door had en werden we een deurtje verder geleid.