En dan is het zomaar 2010. Jeetje. Voorzichtig moet ik concluderen dat het nu eigenlijk al best lang geleden is dat we het Millenniumfeest vierden. In Lieshout, waardoor ik nu nog altijd een lichte voorkeur heb voor Bavaria. De afgelopen tien jaar werd ik niet alleen ouder, maar ook wat volwassener en minder naief. Al verandert iemand nooit helemaal.

2009 dan. Het afgelopen jaar voelt wat chaotisch aan. Er zijn dingen veranderd, maar niet alles nam de loop aan waarop ik hoopte. Ik ben op mijn manier de naiviteit niet verloren. Ik zou soms het liefste leven in sprookjes waarbij het duidelijk is wat goed en slecht is, hoe dingen moeten lopen en natuurlijk het daarbij horende happy-end. Maar wat goed is en wat slecht, dat wordt bepaald door de ogen van degene die ernaar kijkt. En niet door mij.

De afgelopen tijd(en) heb ik meerdere malen in het midden van een conflict gestaan. Niet omdat ik het middelpunt ervan was ofdat het om mij draaide. Ik stond daar, omdat ik geen partij gekozen had. En dus geen partij was. Maar ik was wel gelabeld. Wat ik daarvan geleerd heb is dat het niet aan mij is om te bepalen wat goed is en wat slecht. Want daarmee kom je niet dichter bij elkaar. Beter is om naar elkaar te luisteren en proberen te snappen waarom mensen doen zoals ze doen. Ook al begrijp je er soms niks van. Maar soms, soms zou het wel veel makkelijker zijn als er goed en slecht was. Want dan kun je tenminste positie bepalen.

Het afgelopen jaar heeft me dat soms meer energie gekost dan ik zou willen. Dus heb ik besloten om een stapje terug te doen. En me meer te richten op de dingen die constructief zijn. En dat ook blijven.

Als ik nou jou was, en jij dan mij was, als dat zou kunnen
En wij konden kijken in elkaars hoofd met elkaars geest
Als je alles kon bekijken met andere ogen
Dan zou je zien dat je steeds ziende blind bent geweest

Ga in mijn schoenen staan
Ga in mijn schoenen staan
Had je mijn schoenen aan
Wat had jij gedaan?

- de Dijk-